„Współczesne problemy filozofii techniki. Studium z zakresu eutyfroniki” z 1971 roku, „Technika a środowisko psychiczne człowieka. Wprowadzenie do zagadnień eutyfroniki” z 1973 roku, „Filozofia techniki a życie praktyczne. Z zagadnień eutyfroniki” z 1974 roku „Humanizacja techniki. Główne zagadnienia i kierunki eutyfroniki” z 1976 roku.
W późniejszych opracowaniach eutyfronika była omawiana przede wszystkim jako część systemu pojęć Bańki i jego refleksji nad człowiekiem w cywilizacji technicznej. wskazywał, że pojęcie eutyfroniki jest — według Bańki — nieostre, a sama eutyfronika pozostaje młodą dyscypliną, której kształt zależy od dalszych propozycji interpretacyjnych.
Zakres pojęcia Ryszard Urbański definiował eutyfronikę jako dyscyplinę filozoficzną badającą kształtowanie się psychosfery człowieka pod wpływem nowej techniki oraz zajmującą się humanistycznymi czynnikami profilaktyki i terapii negatywnych osobowościowo skutków przemian związanych z rewolucją naukowo-techniczną. W innym miejscu określał ją jako antropologiczną dziedzinę filozofii traktującą o zależnościach między zjawiskami cywilizacji technicznej a psychoetyczną sferą osobowości człowieka.