Lemat Goursata – twierdzenie teorii grup charakteryzujące podgrupy iloczynu prostego dwóch grup.
Pierwszy raz pojawiło się ono w pracy Édouarda Goursata pt. Sur les substitutions orthogonales et les divisions régulières de l’espace („O podstawieniach ortogonalnych i podziałach regularnych przestrzeni”) z 1889 roku. W osobnej sekcji pokazane zostanie, w jaki sposób można udowodnić za jego pomocą lemat Zassenhausa.
Wprowadzenie W teorii grup dostępne są trzy standardowe sposoby konstruowania nowych grup z istniejących: wzięcie podgrupy danej grupy wzięcie ilorazu (gdzie jest podgrupą normalną) oraz wzięcie iloczynu prostego dwóch grup oraz
Dla każdej z tych konstrukcji można zapytać: jak wyglądają podgrupy uzyskanej grupy? W dwóch pierwszych przypadkach odpowiedź jest prosta: podgrupa w jest po prostu podgrupą w zawartą w (podgrupą podgrupy jest podgrupą), a z wniosku z twierdzenia o odpowiedniości wynika, że podgrupy mają postać gdzie jest podgrupą w dla której (co więcej, wtedy i tylko wtedy, gdy ).