Kiedy w 1180 doszło do wojny między Filipem II a Filipem Alzackim, Baldwin początkowo stanął po stronie swojego szwagra, jednak w trakcie działań wojennych przeszedł na stronę zięcia. Wojna trwała do 1186, ale nie przyniosła Baldwinowi realnych korzyści.
Filip Alzacki zmarł na wyprawie krzyżowej w 1191 i Baldwin wraz z żoną zostali władcami Flandrii jako Baldwin VIII i Małgorzata I (sam Baldwin był zresztą w prostej linii potomkiem pierwszych hrabiów Flandrii – jego pradziadek, Baldwin II z Hainaut, był młodszym synem hrabiego Baldwina VI Flandryjskiego). Wcześniej, bo w 1189 (lub 1190) został margrabią Namur jako Baldwin I. Prawa do Namur odziedziczył po swojej matce, Alicji. Tytuł przyznał mu cesarz Fryderyk I Barbarossa.
Małgorzata zmarła w 1194, ale Baldwin rządził Flandrią aż do swojej śmierci, która nastąpiła w 1195. Jego dziedzicem we Flandrii i Hainaut został jego najstarszy syn, Baldwin, późniejszy I cesarz łaciński Konstantynopola. Namur odziedziczył jego młodszy syn, Filip.
Kategoria:Władcy Flandrii Kategoria:Władcy Hainaut Kategoria:Władcy Namur Kategoria:Urodzeni w 1150 Kategoria:Zmarli w 1195