Hierarchia tego co boskie – dzielono także na: Bóg Najwyższy, Bogowie Drugorzędni – to bóstwa niecielesne, niewidzialne i widzialne np. gwiazdy, a także różne moce, Demony – niższe od Bogów wyższe od człowieka, dla nas pośrednicy; Demony niecielesne Demony cielesne.

Za ostateczny cel człowieka uznawali upodobnienie się do Boga i do tego co boskie. Najwyższym dobrem jest kontemplacja najwyższego Boga. Szczęście zależy od posiadania dóbr boskich, ponieważ jedynie poprzez nie człowiek może kontemplować prawdę.

Przeciwstawiali się stoickiej apatii, twierdząc, że jest nie do osiągnięcia. Twierdzili, że możliwy jest postęp na drodze ku cnocie oraz że istnieją stopnie zła.

Bibliografia

Władysław Tatarkiewicz, Historia filozofii, tom I – III, Warszawa: PWN, 1999.

Linki zewnętrzne

Kategoria:Kierunki i szkoły filozofii starożytnej