Wobec problemów narodowościowych Taaffe opowiadał się za federalizmem. Wobec coraz silniejszych żądań narodowych jego rząd czynił ustępstwa jedynie doraźne, nie chcąc przy tym zrazić niemieckiej ludności frakcji liberalnej, która nie chciała utracić swej dominującej pozycji. Dotyczyły one używania języków narodowych w szkolnictwie na terenach zamieszkiwanych przez Czechów, Słoweńców, Chorwatów i Serbów. Dopuszczono posługiwanie się językiem czeskim w urzędach na terenie Czech. W 1880 rząd zawarł ugodę z Czechami, która przewidywała utworzenie w Pradze uniwersytetu czeskiego i wprowadzenie języka czeskiego jako jedynego języka nauczania w okręgach, gdzie większość mieszkańców deklarowała tę narodowość. Według kryterium narodowościowego miały również zostać rozdzielone Rada Szkolna, Rada Rolnicza i Sąd Najwyższy.