W literaturze angielskojęzycznej ta metoda jest także nazywana ‘William-Fine method’ albo 'Fine & Kinney method’.
Metoda jest czteroetapowa: Pierwszy etap polega na określeniu i opisaniu obszaru występowania zagrożenia, dla którego przeprowadzona zostanie ocena. Drugim etapem jest sporządzenie listy rozpoznanych zagrożeń. Trzeci etap polega na oszacowaniu ryzyka. Wykorzystuje się do tego 3 parametry: Wskaźnik prawdopodobieństwa zaistnienia zdarzenia wypadkowego (P) Czas ekspozycji (wystawienia) na czynnik niebezpieczny (E) Możliwe skutki, oraz ich ciężkość (S) Parametry te służą do obliczenia wskaźnika ryzyka [R] ze wzoru: R = P·E·S Ostatni etap to wartościowanie ryzyka
Szacowanie parametrów przeprowadza się według specjalnie opracowanych skal opisowych lub liczbowych. + Wskaźnik prawdopodobieństwa [P] Wartość P Opis Szansa [%] 10 Bardzo prawdopodobne 50 6 Całkiem możliwe 10 3 Mało prawdopodobne, ale możliwe 1 1 Tylko sporadycznie możliwe 0,1 0,5 Możliwe do pomyślenia 0,01 0,2 Praktycznie niemożliwe 0,001 0,1 Tylko teoretycznie możliwe 0,0001
+ Ekspozycja [E] Wartość E Opis częstości ekspozycji 10 Stała 6 Częsta (codziennie) 3 Sporadyczna (raz na tydzień) 1 Minimalna (kilka razy w roku) 0,5 Znikoma (raz do roku i rzadziej)