Bitwa pod Almonacid de Toledo – starcie zbrojne, które miało miejsce 11 sierpnia 1809 roku podczas wojen napoleońskich.
Bitwa Po bitwie pod Talavera de la Reyna francuski generał Sebastiani (20 000 żołnierzy) uderzył na hiszpańską armię generała Venegasa (28 000 żołnierzy).
Do decydujących walk doszło na prawym skrzydle armii Sebastianiego, obsadzonym przez wojska polskie. 7 i 9 Pułki Piechoty Księstwa Warszawskiego uderzyły czołowo na pozycję na wzgórzu przed zamkiem bronioną przez silniejsze liczebnie wojska hiszpańskie. 7. pułk, otoczony ze wszystkich stron kawalerią hiszpańską, z trudem odparł atakujących. W walce na bagnety Polacy pokonali nieprzyjaciela i zdobyli jego pierwszą pozycję. Jednak na drugiej nieprzyjaciel stawiał zacięty opór. Pułkownik Maciej Sobolewski, szef 7. pułku, został śmiertelnie ranny podrywając żołnierzy do szturmu na baterię hiszpańską. Jego ostatnie słowa brzmiały: „Nic to, nic! Dalej! Naprzód dzieci...”M.Kukiel s.226. Zginął też major Stanisław Łuba, szef batalionu 9. pułku, ale pozycja została zdobyta w chwili, gdy adiutant Sebastianiego dostarczył wezwanie do odwrotu.