W świetle nowych przepisów wystarczyło porozumienie króla i możnowładztwa co do konkretnej kandydatury. władca zobowiązał się do nieudzielania ekspektatyw na urzędy świeckie bądź kościelne. król miał nie oddawać w dzierżawę ani czasową, ani wieczystą, zamków, fortec ani miast osobom cudzoziemskiego pochodzenia, lub potomkom rodów królewskich; obcokrajowcy mieli być również wyłączeni z nadawania im urzędów starościńskich, oraz możliwości dzierżawienia ziem królestwa. Zapis ten był odpowiedzią na liczne nadania Ludwika Andegaweńskiego dla Węgrów, jak również na próby nadawania pogranicznych fortec Litwinom przez Władysława Jagiełłę.