W czasie powstania listopadowego był adiutantem Generała Józefa Chłopickiego stojąc przy jego boku dnia 19 lutego 1830, podczas bitwy pod Wawrem, a następnie był dowódcą brygady kawalerii. Zostaje przydzielony do prowadzenia pertraktacji o wymianę jeńców i zawieszenie broni. W dniu 27 lutego Michał Mycielski obejmuje dowództwo nad 2 p.uł., biorąc jednocześnie udział w negocjacjach z Dybiczem w sprawie zakończenia wojny. Z negocjacji nic nie wyszło, a armia rosyjska dokonała przegrupowania zamierzając sforsować Wisłę w jej górnym biegu i przez Radom uderzyć na Warszawę. Armia polska została zgrupowana z końcem marca i przechodząc przez most wyłożony słomą uderzyła na wroga. Michał wiódł swój 2 pułk w brygadzie gen. Kickiego. Przednia straż armii rosyjskiej została rozbita, a nasze wojska ruszyły za nią w pościg. Chcąc doprowadzić do przerwania łączności między Dybiczem a posiłkami idącymi z Rosji, armię polską rozdzielono. W grupie obchodowej gen. Prądzyńskiego znalazł się 2 pułk dowodzony przez Michała Mycielskiego. Walczył pod wsią Domanice i Siedlcami, a następnie ruszył z wyprawą na gwardię w brygadzie Kickiego. Dochodzi z armią do Tykocina, a następnie pod Ostrołęką dochodzi do walki w której ginie gen. Kicki.