3 marca 1831 odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Virtuti MilitariXsięga pamiątkowa w 50-letnią rocznicę powstania roku 1830 zawierająca spis imienny dowódców i sztabs-oficerów, tudzież oficerów, podoficerów i żołnierzy Armii Polskiej w tymże roku Krzyżem Wojskowym „Virtuti Militari” ozdobionych, Lwów 1881, s. 91..
Po jego śmierci Michał Mycielski obejmuje dowództwo nad osieroconą brygadą pozostając na tym stanowisku przez cały czerwiec. W lipcu przechodzi na stanowisko dowódcy brygady w II Dywizji Jazdy gen. Turno biorąc udział w utarczkach pod Płońskiem. Wspiera na czele czterech szwadronów w dniu 5 lipca akcje gen. Jaraczewskiego, a 23 lipca na czele swojej brygady ponownie walczył z wrogiem. Pod Sochaczewem w miejscu grupowania się armii, otrzymuje stopień generała brygady. W stopniu tym nie pozostawał długo, ponieważ choroba piersiowa zmusiła go do wzięcia urlopu i spędzenia dłuższego czasu w stolicy. Został tam nawet wyznaczony przez Dembińskiego na prezesa sądu wojennego. Stanowisko to było jego ostatnim udziałem w powstaniu. Podaje się do dymisji, którą otrzymuje 2 września. Zamierzał udać się do Włoch, ale jego podróż nie doszła do skutku. Ruszył do Płocka i 5 września dotarł do posterunku celnego w Silnie zatrzymując się tam do 16 września.