Uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej jako dowódca batalionu w swojej jednostce. thumb|left|Zjazd Związku Legionistów Puławskich w Warszawie 1935; widoczni płk Stanisław Wecki, ppłk Witold Komierowski.
Po zakończeniu działań wojennych pozostał w wojsku, służąc jako referent wyszkolenia, a później dowódca batalionu w 80 pułku piechoty w SłonimiuDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 22 z 22 lipca 1922 roku, s. 553.. 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 255. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Następnie dowodził II batalionem 63 pułku piechoty w ToruniuRocznik Oficerski 1923, Ministerstwo Spraw Wojskowych, Oddział V Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, Warszawa 1924, s. 305, 401.. Na tym stanowisku 1 grudnia 1924 roku awansował do stopnia podpułkownika ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1924 roku i 73. lokatą w korpusie oficerów piechotyRocznik Oficerski 1924, Ministerstwo Spraw Wojskowych, Oddział V Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, Warszawa 1924, s. 274, 344.. W międzyczasie ukończył półroczne studium wyższych dowódców przy Wojskowej Misji Francuskiej w Warszawie. Od 1925 roku pełnił służbę w 61 pułku piechoty na stanowisku dowódcy III batalionu.