Z dniem 31 lipca 1934 roku został przeniesiony w stan spoczynkuDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 14 z 22 grudnia 1934 roku, s. 281.. Zamieszkał w Piastowie.
W przeddzień wybuchu wojny obronnej 1939 roku (29 sierpnia) został powołany do służby czynnej w armii. Być może mianowano go dowódcą nowo formowanej Warszawskiej Brygady Obrony Narodowej. 3 września awansowano go do stopnia pułkownika. Miał brać udział w walkach z Niemcami pod Łowiczem, Sochaczewem i Błoniami. Następnie został dowódcą załogi Cytadeli w ramach garnizonu Warszawy, podlegały mu też ośrodki zapasowe 14 Dywizji Piechoty i 25 Dywizji PiechotyLudwik Głowacki, Obrona Warszawy i Modlina na tle kampanii wrześniowej 1939, Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, Warszawa 1985, wyd. V, , s. 153, 216, 336.. 23 września został ciężko ranny w głowę.