W Krakowie działały obozy Baudienstu w Dąbiu i Prokocimiu. Śledztwa w sprawie zbrodni w tych obozach Instytut Pamięci Narodowej umorzył. Nieformalny centralny obóz karny Baudienstu mieścił się od października 1940 do kwietnia 1942 na terenie wydzielonego poligonu Wehrmachtu „Południe” w Dębie, a następnie od czerwca 1942 do lipca 1944 w zakładach wapienno-kamieniarskich na Podgórzu w Krakowie (tzw. Liban).
Na terenie Generalnego Gubernatorstwa istniało około 200 obozów Baudienstu, w których przymusowo zatrudniano kilkadziesiąt tysięcy osób. Szybki rozwój liczebny organizacji nastąpił w maju 1942. W latach 1943–1944 Baudienst osiągnął maksymalne zatrudnienie w wysokości 45 tysięcy osób. W przeważającej większości byli to mieszkańcy wsi. W drugiej połowie 1944 organizacja istniała prawdopodobnie w stanie szczątkowym.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Generalne Gubernatorstwo Kategoria:Gospodarka III Rzeszy Kategoria:Praca przymusowa