na wyspach Morza Karaibskiego i w krajach Ameryki Południowej, Robert Nisbet w krajach afrykańskich, Juan Muñiz w Hiszpanii i krajach Ameryki Południowej, Frank Dewar w krajach Azji Południowo-Wschodniej, Käthe Palm głosząca w osiedlach górniczych i na ranczach w Chile, Evander J. Coward działający na obszarze państw karaibskich, Robert R. Hollister w Azji Południowo-Wschodniej, William Johnston, Thomas Walder i George Phillips w krajach południowej Afryki oraz Adolf Weber w Szwajcarii, Belgii, Francji i we Włoszech. Działalność misjonarska była więc prowadzona na niewielką skalę.
Założenie Szkoły Gilead thumb|Absolwenci pierwszej klasy Biblijnej Szkoły Strażnicy – Gilead(1943) W trakcie trwania II wojny światowej działalność i/lub literatura Świadków Jehowy w wielu krajach były zakazane. Jednakże we wrześniu 1942 roku Świadkowie Jehowy zorganizowali 85 zgromadzeń pod hasłem „Nowy świat”. W głównym mieście kongresowym w Cleveland w stanie Ohio Nathan H. Knorr, wybrany w styczniu tego samego roku na stanowisko trzeciego prezesa Towarzystwa Strażnica, wygłosił przemówienie pod tytułem: „Pokój – czy może być trwały?” Wskazywał w nim, że mimo trwającej wojny musi nastąpić pokój. Opracowano plany wykorzystania tego okresu pokoju do zwiększenia działalności głoszenia.