Maria jako wdowa musiała podzielić się opieką nad synkiem z jego babcią – Amalią Solms-Braunfels (wdową po księciu Fryderyku Henryku) i z Fryderykiem Wilhelmem (elektorem Brandenburgii). Wśród samych Holendrów Maria była niepopularna, ponieważ sympatyzowała zawsze ze swoją rodziną – Stuartami, później zaś, kiedy z Anglii wygnani zostali jej dwaj bracia: król Karol II i książę Yorku, Jakub, wręcz zabroniono jej kontaktowania się z nimi.
W latach 1654–1657 Maria mieszkała właściwie poza Niderlandami. W 1657 została regentką Oranii w imieniu swojego syna, ale trudności związane z jej pozycją spowodowały, że musiała ona błagać o pomoc króla Francji, Ludwika XIV. Ten wykorzystał to i sam zawładnął całą Oranią.
Restauracja Karola II w Anglii znacznie podniosła pozycję księżnej-wdowy i jej syna w całych Niderlandach. We wrześniu 1660 Maria wróciła do Anglii, aby odwiedzić obu braci, i zmarła podczas tej wizyty na ospę w Whitehall Palace w Londynie. Została pochowana w Westminster Abbey.
Kategoria:Stuartowie Kategoria:Księżniczka królewska Kategoria:Urodzeni w 1631 Kategoria:Zmarli w 1660 Kategoria:Zmarli na ospę prawdziwą Kategoria:Żony władców Kategoria:Ludzie urodzeni w Londynie