mały|Szermiercze Mistrzostwa Europy, Warszawa czerwiec 1934. Władysław Dobrowolski z synem Jerzym (czwarty od prawej) mały|Grób Władysława Dobrowolskiego na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach Władysław Dobrowolski (ur. 2 stycznia 1896 w Małobądzu, zm. 23 lutego 1969 w Warszawie) – major piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari, lekkoatleta i szermierz, trener, działacz sportowy, brązowy medalista olimpijski w szermierce z Los Angeles.
Życiorys Urodził się 2 stycznia 1896 w Małobądzu (obecnie część Będzina), w rodzinie Józefa, kowala, i Antoniny z Findzińskich. Uczęszczał do szkoły powszechnej w Będzinie. Ukończył sześć klas Szkoły Handlowej w Sosnowcu. W latach 1911–1914 pracował w Fabryce Kotłów Parowych, Maszyn i Konstrukcji Mostowych Wilhelma Fitznera i Konrada Gampera w Sosnowcu bez etatu, na zasadzie dniówkowej. Od 1912 działał w Związku Strzeleckim i PPS.
5 stycznia 1915 wstąpił do I Brygady Legionów Polskich. 12 kwietnia tego roku został przydzielony do V batalionu. Dwukrotnie został ranny: 3 sierpnia 1915 pod Lubartowem i 4 lipca 1916 w bitwie pod Kostiuchnówką. 25 lipca 1917 w Lublinie został superarbitrowany i uznany za zdolnego do służby bez broni.