Po zwolnieniu z Legionów działał w Polskiej Organizacji Wojskowej w Sosnowcu i Lubartowie.
Od listopada 1918 służył w Milicji Ludowej w Płocku na stanowisku adiutanta komendy okręgowej. Od czerwca 1919 w Wojsku Polskim, przydzielony został do batalionu zapasowego 6 pułku piechoty Legionów w Płocku na stanowisko młodszego oficera. W styczniu 1920 został przeniesiony do Centralnego Obozu Szkół Podoficerskich Artylerii w Toruniu. W czasie wojny z bolszewikami został skierowany na front na czele spieszonej baterii.
Po zakończeniu działań wojennych pozostał w wojsku jako oficer zawodowy i kontynuował służbę w 6 pp Leg. w Wilnie, w którym był kierownikiem sportowym. W czerwcu 1921 był przydzielony z macierzystego pułku do Oddziału III Sztabu Ministerstwa Spraw Wojskowych w Warszawie. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu porucznika ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 1208. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W tym samym roku w Wilnie ukończył kursy maturalne i zdał egzamin dojrzałości. 1 grudnia 1924 prezydent RP nadał mu stopień kapitana z dniem 15 sierpnia 1924 i 476. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Ukończył następnie IV Oficerski Kurs Wychowania Fizycznego w Centralnej Wojskowej Szkole Gimnastyki i Sportów w Poznaniu (1925) i roczny Kurs Szermierczy 1925/26.