W 1944 brał udział w powstaniu warszawskim, a po jego upadku dostał się do obozu w Pruszkowie, skąd wywieziono go do Jędrzejowa, następnie do Wsi Cierni, gdzie pracował u małorolnego chłopa do stycznia 1945, tj. do wyzwolenia.
W czasach Polski Ludowej Po dotarciu do Lublina, na polecenie Szymona Żołny, posła Krajowej Rady Narodowej, zorganizował operacyjną Grupę Morską. 4 kwietnia 1945 przybył do Gdańska i wkrótce objął stanowisko naczelnika Wydziału Żeglugi nowo powstałego Głównego Urzędu Morskiego. Na stanowisku tym pracował do 1 sierpnia 1947, pełniąc jednocześnie obowiązki przewodniczącego komisji odbioru statków poniemieckich przyznanych Polsce, a przekazanych przez ZSRR.
Od 1 sierpnia 1947 do 1 lutego 1949, tj. do przeniesienia w stan spoczynku był dyrektorem Państwowej Szkoły Morskiej w Gdyni. Z dniem przejścia w stan spoczynku do 1 lipca 1958 pracował w Głównym Urzędzie Morskim, jako kontraktowy starszy inspektor okrętowy w Oddziale Inspekcji Okrętowej Wydziału Żeglugi. Ze względu na stan zdrowia przeszedł na emeryturę, kontynuując jednak wykładanie teorii okrętu w Państwowej Szkole Morskiej w Gdyni, jako wykładowca dochodzący, z ograniczoną ilością godzin wykładowych. Zajęcia ze studentami prowadził do chwili zgonu w Gdyni.