W latach 1922–1929 organizował także kursy dla rybaków morskich, dla szyprów i maszynistów okrętowych. W 1926 na życzenie Ministerstwa Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego zorganizował Szkołę Rzemieślniczo-Przemysłową, kształcącą ślusarzy i stolarzy. Szkoła ta istnieje do dziś jako Zespół Szkół Zawodowych Nr 1 w Tczewie.

Po rezygnacji ze stanowiska dyrektora szkoły, przeniósł się z rodziną do Gdyni. Od sierpnia 1929 do września 1939 pełnił funkcje naczelnika wydziału wydziału administracji morskiej i zastępcy dyrektora Urzędu Morskiego. Organizował państwowy aparat bezpieczeństwa żeglugi oraz przez wiele lat pełnił funkcję przewodniczącego Komisji Dyplomowej Oficerów Marynarki Handlowej.

II wojna światowa Podczas II wojny światowej, pod koniec września 1939 (po zajęciu Gdyni przez Niemców), został przymusowo wysiedlony do tzw. Generalnego Gubernatorstwa, do miejscowości Kluczkowice, gdzie pracował jako rachmistrz w miejscowym tartaku. 10 sierpnia 1941 jego żona Kazimiera została zamordowana przez Niemców w Sonnestein pod Dreznem. Na początku września 1943 został przesiedlony do Warszawy, gdzie pracował jako technik w fabryce P. K. Szpotański.