thumb|240px|Nagrobek Ildefonsa Krysińskiego na Cmentarzu Powązkowskim Ildefons Krysiński herbu Leliwa (ur. 11 lutego 1795 w Jedlińsku, zm. 11 października 1870 w Warszawie) – polski lekarz psychiatra.
Życiorys Był synem Macieja (1764–1827) i Anny z Zaleskich. Prawdopodobnie pochodził ze znanej, bardzo rozgałęzionej i zasłużonej dla Kongresówki rodziny frankistowskiej, której protoplastą był Jehuda Lejb Notowicz Krysa (przyjął on katolicki chrzest w 1759 we Lwowie, a uzyskał szlachectwo w 1815).
Krysiński kształcił się w Liceum Warszawskim i w Szkole Lekarskiej w Warszawie, dalsze studia odbywał w Berlinie, Getyndze i Wiedniu. W roku 1817 powrócił do Warszawy i uzyskał tytuł doktora medycyny na Królewskim Uniwersytecie Warszawskim. W latach 1818–1822 był fizykiem (lekarzem miejskim) w Kaliszu i Sandomierzu. Po powrocie do Warszawy uzyskał w połowie lat 20. XIX wieku stanowisko fizyka m.st. Warszawy. Brał udział w powstaniu listopadowym jako lekarz korpusu gen. Dwernickiego.