Kazimierz Kłósak (ur. 1 stycznia 1911 w Starej Skwarzawie k. Żółkwi, zm. 1 czerwca 1982 w Krakowie) – polski duchowny katolicki i filozof, kapłan archidiecezji krakowskiej, neoscholastyk, przedstawiciel tomizmu lowańskiego, profesor Akademii Teologii Katolickiej, prezes Polskiego Towarzystwa Teologicznego (1957–1958).
Życiorys Urodził się w rodzinie robotniczej, syn Jana i Zofii z domu Maćkowskiej. W 1916 r. wraz z rodzicami przeniósł się do Żywca, gdzie ukończył szkołę podstawową i gimnazjum. W 1929 r. wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego Archidiecezji Krakowskiej. 14 marca 1934 r. otrzymał święcenia kapłańskie. W tym samym roku ukończył studia filozoficzno-teologiczne na Uniwersytecie Jagiellońskim, uzyskując w 1934 doktorat na podstawie rozprawy Tomizm w ujęciu Jakuba Maritaina pisanej pod kierunkiem Konstantego Michalskiego. Został skierowany do posługi duszpasterskiej w parafii w Osielcu. Rok później biskup krakowski Adam Stefan Sapieha wysłał go na studia na Papieskim Uniwersytecie Świętego Tomasza z Akwinu w Rzymie, a następnie na Katolickim Uniwersytecie w Lowanium w Belgii. W 1939 r. powrócił do Polski, zostając wikariuszem w parafii św. Józefa w Krakowie-Podgórzu. W 1940 r. został prefektem i wykładowcą w krakowskim Seminarium Duchownym. Przez pewien czas pełnił też obowiązki rektora.