Z powodu wysokiego poziomu wód gruntowych poziom ceglanego muru nie mógł zostać osiągnięty, ale Scheil, który mógł kopać głębiej, niż jest to możliwe obecnie, opisał odkrycie pod konstrukcją ziemną muru z cegły mułowej. Powstanie tej konstrukcji ziemnej przypisać należy najprawdopodobniej Hammurabiemu, który w 42 roku swego panowania wzniósł potężne umocnienia ziemne wokół Sippar: „jeżeli chodzi o Sippar, wieczne miasto boga Szamasza, wzniósł on jego mury z wielkich ilości ziemi” (43 data roczna Hammurabiego). To samo wydarzenie opisuje jego inskrypcja na glinianym „gwoździu” fundacyjnym: „Ja, Hammurabi, (...) zaprawdę podwyższyłem szczyt murów Sippar (przy użyciu) ziemi na podobieństwo wielkiej góry”. Wydaje się więc, iż zarówno w Sippar, jak i w Tell ed-Der pozostałości starego ceglanego muru miejskiego pokryte zostały potężną konstrukcją ziemną, która chronić je miała nie tylko przed wrogiem, ale też przed wylewami EufratuGasche H., Janssen C., hasło Sippar, w: Meyers E.M. (wyd.), The Oxford..., s. 48.