Od 1978 roku regularne prace wykopaliskowe na stanowisku prowadzili archeolodzy iraccy z Uniwersytetu Bagdadzkiego pod kierunkiem Walida al-Jadira. Z początku wykopaliska skupiły się na tellu północno-wschodnim. Odkryte tu w czterech górnych warstwach pozostałości domów wydatowane być mogły na podstawie znalezionych w nich tekstów i ceramiki na okres pomiędzy XIX a XVI w. p.n.e. Głębsze wykopaliska pozwoliły odkryć pozostałości z okresów akadyjskiego i wczesnodynastycznego. W 1985 roku wykopaliska przeniesiono do dzielnicy świątynnej, do budowli odkrytej wcześniej przez Rassama. Ten budynek, który Andrae i Jordan uznali za świątynię Aji, był ponownie stopniowo odkrywany. To właśnie w tym budynku al-Jadir odkrył bibliotekę, w której setki tabliczek wciąż tkwiły na glinianych półkach, tak jak je zostawiono dwa i pół tysiąca lat wcześniej. Biblioteka składała się głównie z tabliczek pochodzących z okresu nowobabilońskiego. Odnaleziono kopie wielu utworów literackich (np. Eposu o Atra-hasisie), modlitw, inskrypcji historycznych (w tym kopię inskrypcji Manisztusu, kopię prologu słynnego zbioru praw Hammurabiego, kopie inskrypcji Hammurabiego dotyczących murów Sippar). Wiele z odkrytych tekstów było kopiami tekstów pochodzących z takich miast, jak Babilon, Nippur, Agade czy samo Sippar.