fabalis middendorffii Severtsov, 1873 – gęś tajgowa – azjatycka tajga na wschód od Bajkału po Morze Ochockie, a na południu po północną Mongolię i góry Ałtaj; zimuje od wschodnich Chin do Japonii. Na liście ptaków świata opracowywanej przy współpracy BirdLife International z autorami Handbook of the Birds of the World rozdzielenia gatunków jeszcze nie wdrożono i do A. fabalis dodatkowo wlicza się dwa podgatunki gęsi tundrowej: A. fabalis rossicus Buturlin, 1933 – tundra północnej Rosji i północno-zachodniej Syberii; zimuje w zachodniej i środkowej Europie i południowo-zachodniej Azji. A. fabalis serrirostris Gould, 1852 – tundra północno-wschodniej Syberii; zimuje we wschodnich Chinach, Korei i Japonii.
Dawniej niektórzy ornitolodzy za podgatunek gęsi zbożowej uznawali też gęś krótkodziobą (A. brachyrhynchus), która w odróżnieniu od zbożowej ma krótki różowo-czarny dziób i różowe łapy.
W Polsce ptaki te są spotykane na przelotach i zimują – gęś zbożowa (sensu stricto) nielicznie, zaś gęś tundrowa licznie. Gęś zbożowa liczniej występuje tylko na północy kraju, na południu występują niemal wyłącznie gęsi tundrowe.