Członek rady stanu Unii Szwagier Slingelandta, ożeniony z jego młodszą siostrą Elisabeth, François Fagel (1659-1746) pełnił od 1690 roku funkcję greffier-a Stanów Generalnych, które to stanowisko objął po śmierci swego ojca Henrika Fagela. Trudno stwierdzić ile znaczyło to dla kariery i wpływów Slingelandta, ale zapewne sporo. Mało wiadomo na temat wcześniejszego okresu pełnienia przez Slingelandta wspomnianych funkcji. Wiadomo, że chwalono go powszechnie za petycje Rady Stanu do Stanów Generalnych, ale nie wiadomo jaki procent z nich ułożył sam Slingelandt. Do kompetencji rady stanu należała również opieka nad skarbowością Republiki i nadzór nad siłami milicji, a więc był on odtąd stale zaangażowany w prace związaną z obronnością kraju, jako że w całej Europie słowo milicja oznaczało wówczas nie siły, ale przede wszystkim armię zastępczą. Zgodził się, by Jan Wilhelm Friso (stadhouder w prowincjach Fryzja i Groningen) został kapitanem -generalnym (Captain-General) tj. naczelnym dowódcą wojsk, lecz zablokował uzyskanie przezeń stanowiska stadhoudera wszystkich prowincji.