W 1504 Wojciech Niegolewski sprzedał Łukaszowi Polickiemu noszącemu odmiejscowe nazwisko od Policka koło Międzyrzecza dwie części w Grodziszczku za 200 grzywien.
W latach 1495-1496 jako właściciel we wsi odnotowany został Wincenty Kuśliński. W 1496 części Grodziszczka nabyte w 1495 od Wincentego Niegolewskiego sprzedał Dorocie Chraplewskiej żonie Mikołaja Chraplewskiego za 100 kóp z zastrzeżeniem prawa wykupu.
Średniowieczne źródła odnotowały również wśród mieszkańców wsi przedstawicieli niższych stanów. W 1398 odnotowany został służebnik zwany Owczarz. W 1427 kmieć Maciej z Grodziszczka toczył proces o zboże z Bartoszem z Brzozy, który prawdopodobnie również był kmieciem. Miał on w tej sprawie doprowadzić do sądu szlachcica Gniewomira oraz dwóch ławników z Grodziszczka. W 1427 odnotowani zostali ławnicy Mikołaj i Tomasz Grodziszczka.
Zachowały się także zapisy w historycznych księgach podatkowych dotyczące wsi. W 1508 miał miejsce pobór podatkowy z części pana Łukasza Polickiego od 5 półłanków oraz wiatraka. W 1509 pobór zapłacono od wiatraka, 5 półłanków oraz opuszczonego młyna, który prawdopodobnie był młynem wodnym. W 1510 wieś Grodziszczko należała do Łukasza Polickiego. Odnotowano w niej 5 łanów oraz folwark.