Jan ze Słupcy (ur. 1408 w Słupcy, zm. 2 sierpnia 1488 w Krakowie) – rektor Akademii Krakowskiej w latach 1452–1453 i 1476–1477, posiadał uprawnienia notarialneKrzysztof Skupiński, Notariat publiczny w średniowiecznej Polsce, Lublin 1979, s. 123..
Życiorys Syn mieszczanina słupeckiego Mikołaja.
W 1429 roku Jan wstąpił na Wydział Artium w Krakowie. W roku 1432 otrzymał bakalaureat artium, a następnie w roku 1433 uzyskał stopień mistrza filozofii. W latach 1433–1450 związał się z Wydziałem Sztuk Wyzwolonych; początkowo jako wykładowca filozofii a w latach 1439 i 1450 jako dziekan wydziału. W roku 1452 otrzymał magisterium z teologii.
W 1440 r. Jan został kolegiatem i kantorem kościoła św. Floriana. W tym samym okresie objął probostwo olkuskie. Od roku 1466 mieszkał w Krakowie, gdzie do roku 1469 sprawował funkcje proboszcza parafii św. Mikołaja. Od 1469 roku był altarystą w kościele Wszystkich Świętych, a w 1475 r. kanonikiem Kapituły krakowskiej. W latach 1487–1488 sprawował funkcję podkanclerza uniwersytetu.