Franciszek Szczygłowski (ur. 4 października 1876 w Noworadomsku, zm. 28 lipca 1941 w Gnieźnie) – polski ksiądz, społecznik, działacz oświatowyBiała Księga - Martyrologium duchowieństwa — Polska.
Urodził się w rodzinie mieszczańskiej. Początkowo, do dziesiątego roku życia, pobierał nauki w Szkole Miejskiej, następnie w piotrkowskim gimnazjum. W 1895 roku wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego we Włocławku. Na dyjakona rocznego wyświęcony został po czterech latach. 10 maja 1900 roku przyjął święcenie kapłańskie z rąk biskupa Henryka Kossowskiego.
Praca duszpasterska, działalność społeczna Po święceniach jako neoprezbiter został wikariuszem w parafii pw. św. Urszuli w Wilczynie, a rok później w parafii w Grocholicach. W 1902 roku przez 5 lat posługiwał w Służewie, później w Aleksandrowie Kujawskim (kapelan kolejowy, prefekt, działalność w konspiracji, kolporter tajnej korespondencji, przewodnik emisariuszy, kurator biednych, organizator kursów i szkolnictwa; w 1919 roku sprowadził księży salezjanów).