W części przypadków wystąpienie objawów ze spektrum ADHD powiązane jest z wcześniejszymi uszkodzeniami ośrodkowego układu nerwowego, z urazami lub infekcjami mózgu, a także z niedotlenieniem lub asfiksją okołoporodową.
Genetyczne Badania z udziałem bliźniąt wskazują, że zaburzenia ze spektrum ADHD są często dziedziczone, a czynniki genetyczne determinują około 75% przypadków. Rodzeństwo bliźniacze dzieci, u których zdiagnozowano ADHD, jest trzy- lub czterokrotnie bardziej narażone na wystąpienie objawów niż dzieci z grupy kontrolnej. Przypuszcza się, że uwarunkowania genetyczne determinują również występowanie objawów zaburzenia w wieku dorosłym.
Na występowanie zaburzeń ze spektrum ADHD ma wpływ szereg genów, z których część powiązana jest z neurotransmisją dopaminy. Należą do nich geny DAT, DRD4, DRD5, TAAR1, MAOA, COMT oraz DBH. Z zaburzeniem powiązane są także geny transportera serotoniny SERT, HTR1B, SNAP25, GRIN2A, ADRA2A, TPH2 i BDNF. Jeden z częstszych wariantów genu LPHN3 odpowiada za około 9% przypadków;