osoby, u których występuje ten wariant, lepiej reagują na terapię stymulantami.
W literaturze ewolucyjnej wskazuje się, że powszechność występowania ADHD może wynikać z faktu, iż niektóre cechy z nim związane były preferowane w toku doboru naturalnego, zwiększając szanse na przetrwanie jednostki. Jako przykład podaje się preferowanie przez część kobiet mężczyzn ze skłonnością do zachowań ryzykownych, co mogło wpływać na zwiększenie częstotliwości występowania genów odpowiedzialnych za ADHD w puli genowej. Ze względu na to, że zaburzenia ze spektrum występują częściej u dzieci matek z podwyższonym poziomem stresu i lęku, wysunięto hipotezę, że zaburzenie to mogło wykształcić się jako adaptacja ułatwiająca dzieciom funkcjonowanie w niebezpiecznym środowisku poprzez zwiększoną aktywność, impulsywność i skłonność do zachowań eksploracyjnych.
Z perspektywy ewolucyjnej hiperaktywność mogła stanowić cechę przydatną w sytuacjach zagrożenia, współzawodnictwa czy konieczności radzenia sobie z niewiadomą (na przykład podczas odkrywania nowych obszarów lub poszukiwania źródeł pożywienia). W takich warunkach cechy związane z ADHD mogły wpływać pozytywnie na dobrostan całej społeczności, pomimo potencjalnych szkód dla samej jednostki.