Jefte, zanim wyruszył na bitwę przeciwko Ammonitom, przysiągł, że jeśli zwycięży, złoży w ofierze cokolwiek wyjdzie z jego domu, gdy będzie do niego wracał. Na spotkanie wracającemu zwycięsko Jeftemu wyszła jego córka, jego jedyne dziecko. Jefte, mimo smutku, spełnił swoją przysięgę. Na złożenie ofiary całopalnej wskazują słowa „wypełnił na niej swój ślub” (Sdz 11,39, por. Sdz 11,30-31), oraz wielki ból Jeftego po zdaniu sobie sprawy z konsekwencji swej przysięgi (Sdz 11,35). Wśród egzegetów są dwie interpretacje złożenia ofiaryE. Dąbrowski, Podręczna encyklopedia biblijna, T. II. Poznań – Warszawa – Lublin: Księgarnia św. Wojciecha, 1959, s. 583.. Tradycja żydowska skłania się ku temu, że Jefte rzeczywiście zabił swoją córkęTalmud, Taanit 4 (Midrasz Rabba).. Według niektórych komentatorów Jefte nie znał Prawa, a był zbyt dumny, by pytać o zdanie mędrców. Inni komentatorzyPaweł Ludwik Bernard Drach w swym dziele De l'Harmonie entre l'Eglise et la Synagouge (Paris 1844, tom II s. 241) dowodzi, że ofiarą była dziewiczość. Tego samego zdania byli inni rabini, na których powołuje się Drach: Abarbanel, Dawid Kimhi, Lewi ben Gerszon, Izaak Abuhab, Samuel Laniado i inni. uważają, że Jefte nie zabił swojej córki, lecz oddał ją do świątyni jako dziewicęJohn H. Walton, Victor H. Matthews, Mark W.