Chavalas, Komentarz historyczno-kulturowy do Biblii Hebrajskiej, Warszawa 2005, VOCATIO, s. 285.. Ponieważ potomstwo było znakiem błogosławieństwa Bożego, dozgonne dziewictwo córki było szczególnym poświęceniem. Tekst biblijny mówi o tym, iż córka Jeftego opłakiwała swoje dziewictwo przez dwa miesiące, a kobiety sławiły ją co roku:
„puść mnie na dwa miesiące, a ja udam się na góry z towarzyszkami moimi, aby opłakać moje dziewictwo (...) każdego roku schodziły się na cztery dni córki izraelskie, aby opłakiwać córkę Jeftego Gileadczyka” (Sdz 11,37-40Hebrajski czasownik letannot (od rdzenia tana), użyty w Sdz 11, 40 nie jest jednoznaczny. W BT jest tłumaczony jako wspominać, sławić (John H. Walton, Victor H. Matthews, Mark W. Chavalas, Komentarz historyczno-kulturowy do Biblii Hebrajskiej, Warszawa 2005, VOCATIO, s. 285).).
List do Hebrajczyków uznaje Jeftego za pozytywny przykład człowieka wiary (Hbr 11,32). Również Orygenes w pozytywnym kontekście odwołuje się do ślubu JeftegoHom.ks.Lb. 24:2. Istnieją inne przykłady ofiarowania dziecka Bogu, co łączyło się z towarzyszącą temu ślubowi ofiarą całopalną (por. Wj 22,29; 1 Sm 1,11.24.25). Wypełnienie takiego ślubu było przewidziane i regulowane prawem Mojżesza (Kpł 27,1-8;