W publikacjach spotykane są inne liczby ogólne wyprodukowanych Ca.1.. Od łącznej mocy silników wersja ta oznaczana była również Ca.300, a podczas standaryzacji oznaczeń po wojnie otrzymała oznaczenie fabryczne Ca.32. W toku trzeciej najliczniejszej serii produkcyjnej wzmocniono uzbrojenie, dodając tylne stanowisko karabinu maszynowego w "klatce" nad silnikiem. Pojedyncze samoloty napędzane były innymi silnikami. Kolejna wersja przyjęta na uzbrojenie jako Ca.2, różniła się zamianą środkowego silnika na Isotta-Fraschini V4B o mocy 150 KM i stąd oznaczana była także Ca.350. Wyprodukowano jedynie 9 samolotów tej wersji (w bloku numeracji Ca.1), nie otrzymała ona odrębnego powojennego oznaczenia.
Najliczniejszą wersją była Ca.3. Samolot ten był taki sam, jak wcześniejsze wersje, lecz napędzany trzema silnikami Isotta-Fraschini V4B o mocy 150 KM, przez co oznaczany był również Ca.450. Podczas wojny, od kwietnia 1917 do lutego 1918 wyprodukowano ich 276 sztuk276 samolotów Ca.3 zbudowanych podczas wojny według numerów w . Budowane w kilku seriach, nosiły numery z zakresu Ca.2309 do Ca.11507, a powojenne Ca.3 Mod. - od numeru Ca.23124.. Po wojnie podjęto ponownie produkcję samolotów Ca.3 i w latach 1919-1925 dostarczono ich przynajmniej 198. Powojenne samoloty należały do zmodyfikowanego wariantu Ca.3 Mod.