Napęd (Ca.3): trzy silniki rzędowe Isotta-Fraschini V4B o mocy 150 KM. Podwozie trójpodporowe, z dodatkową płozą ogonową. Podwozie klasyczne, stałe, z dwoma płozami ogonowymi na końcach belek. Podwozie główne z dwoma czterokołowymi zespołami umieszczonymi pod dolnym płatem (koła bliźniacze). Spotykano także większe koła pojedyncze. Przed podwoziem głównym, z przodu gondoli załogi znajdowało się dwukołowe podwozie pomocnicze, które było w stojącym samolocie uniesione nad ziemią, a jego rolą było zmniejszanie ryzyka kapotażu. mały|Tylne stanowisko strzeleckie Ca.3 Uzbrojenie obronne stanowił początkowo jeden karabin maszynowy na uchwycie w przednim stanowisku. Od trzeciej serii produkcyjnej wzmocniono je, dodając tylne stanowisko karabinu maszynowego w "klatce" nad silnikiem i montując karabin maszynowy z przodu na obrotnicy. Uzbrojenie stanowiły karabiny maszynowe Fiat-Revelli Mod.14 kaliber 6,5 mm. Istniały przypadki stosowania sprzężonych potrójnie km-ów Fiat-Revelli na stanowisku tylnym lub podwójnie sprzężonych brytyjskich Lewisów na przedniej obrotnicy, lecz nieznane jest ich wykorzystanie. Na kilku samolotach używanych do obrony powietrznej stosowano w 1918 roku uzbrojenie większego kalibru, jak działko 37 mm lub działko automatyczne Fiat 25,4 mm w przedniej kabinie.