Kazimierz Siemaszko CM (ur. 19 grudnia 1847 we wsi Dyskajmie (lit. Dickaimis) na Litwie, zm. 20 maja 1904 w Krakowie) – polski prezbiter katolicki, misjonarz św. Wincentego a Paulo, pedagog, wychowawca i działacz społeczny.
Życiorys Był synem Kazimierza, pochodzącego z drobnej szlachty litewskiej i Józefy z d. Wojtkiewicz. Prawdopodobnie miał brata Teofila. Po ukończeniu szkoły ludowej w Betygole udał się do Wilna, gdzie zapisał się do gimnazjum męskiego. 3 czerwca 1863 był naocznym świadkiem egzekucji ks. Stanisława Iszory oraz innych mordów dokonywanych przez ludzi Michaiła Murawjowa. Znał osobiście przywódców powstania styczniowego Ludwika Narbutta i gen. Zygmunta Sierakowskiego. W sierpniu 1865 przystąpił do Bractwa Wzywania Dusz Czyśćcowych w kościele pw. Wszystkich Świętych w Wilnie. We wrześniu tego samego roku został zaliczony w poczet mieszczan wileńskich „spośród stanu byłej szlachty polskiej [...] jako pracujący mieszczanin”, po czym zwrócił się do Rady Miejskiej o pozwolenie na wstąpienie do stanu duchownego. Pozwolenie takie zostało wydane, jednak ze względu na brak miejsc w seminarium rządowym na jakiś czas zaniechał planu zostania księdzem.