W 1869 spotkał się z ks. Józefem Bąkowski, misjonarzem i rektorem seminarium w Białymstoku, od którego otrzymał list polecający do Zgromadzenia Księży Misjonarzy na Starym Kleparzu w Krakowie. 4 stycznia 1870 został przyjęty do Seminarium Internum. Po ukończeniu studiów teologicznych 19 grudnia 1875 przyjął święcenia kapłańskie we Lwowie. W grudniu 1885 otrzymał obywatelstwo austriackie. Był m.in. katechetą w szkole św. Stanisława, kapelanem w szpitalu św. Łazarza i szpitalu św. Ludwika, ekonomem domu kleparskiego, od 1880 ekonomem prowincji krakowskiej Zgromadzenia, kierownikiem duchowym wizytatora ks. Pierre’a Soubieille’a, nade wszystko jednak był twórcą instytucjonalnych form opieki dla młodzieży męskiej w Krakowie i Czernej. Zmarł po krótkiej chorobie 20 maja 1904 w zakładzie im. Helclów w Krakowie. Został pochowany w grobowcu Zgromadzenia na cmentarzu Rakowickim.