Od 1815 pracował w Monachium dla królów bawarskich Maksymiliana I, a następnie jego syna Ludwika I, który zaprosił Klenzego do Monachium. W 1816 został architektem nadwornym (niem. Hofbauintendant). W latach 1823–1824 Klenze odbył podróż studyjną na Sycylię. W 1834 król wysłał Klenzego z misją dyplomatyczną do Aten do swojego syna – Ottona, który w wyniku ustaleń konferencji londyńskiej zasiadł w 1832 na tronie nowo powstałego królestwa Grecji. Klenze jechał, by wzmocnić pozycję młodego króla w obliczu intryg wewnętrznych zagrażających monarchii. Oficjalnym celem wizyty były usługi doradcze w sprawie planowania i budowy nowych Aten: sporządzenie planu miasta, zaprojektowanie budynków władz i urzędów państwowych oraz rozwiązanie kwestii Akropolu. W tym kontekście Klenze zawiózł wówczas projekt rezydencji królewskiej w Atenach przygotowany przez Karla Friedricha Schinkla. Sam również sporządził projekt ateńskiego pałacu na prośbę Ludwika, który jednak jeszcze przed wyjazdem Klenzego wycofał zlecenie. Ostatecznie rezydencję zbudował według własnego projektu Friedrich von Gärtner. Klenze wykorzystał swoją podroż, by wesprzeć wysiłki greckich historyków sztuki walki z szabrownictwem antycznych dzieł sztuki – zainicjował m.in. prace konserwatorskie na ateńskim Partenonie.