Działka 37 mm były stabilizowane, lecz ich wadą była niska szybkostrzelność z powodu pojedynczego ładowania. thumb|Podwójne działka plot 20 mm na platformach przed mostkiem T 35 – stan ostateczny W toku wojny uzbrojenie przeciwlotnicze było dodatkowo zwiększane, w różny sposób. W 1943-1944 pojedyncze działka 20 mm na skrzydłach mostka zamieniano na podwójne, a na torpedowcach T-22, 23, 24, 27, 31 na poczwórne. Niektóre otrzymały także dwa pojedyncze działka przed nadbudówką. Część otrzymała działka Bofors 40 mm. Pod koniec 1944, w ramach programu Barbara, częściowo wzmocniono i wymieniono na ocalałych torpedowcach uzbrojenie przeciwlotnicze, które stanowiły głównie nowe bardziej szybkostrzelne automatyczne działka 37 mm, w różnych konfiguracjach. Według założeń, prawdopodobnie nie realizowanych w pełni, miały je stanowić: 8 działek 37 mm M/42 (4xII) w miejscu dotychczasowych 37 mm i rufowego Flakvierlinga, 2 działka 37 mm 43М (2xI) na skrzydłach mostka, 8 działek 20 mm LM/44 (4xII) na burtach, na platformach przed nadbudówką dziobową i na torach minowych.