Podobnie jak w poprzednich typach niemieckich torpedowców, uzbrojenie torpedowe było dość silne dla tej klasy okrętów (przeciętne dla niszczycieli) i składało się z 6 wyrzutni torped typowego kalibru 533 mm w dwóch aparatach. Uniwersalność okrętów zwiększała możliwość stawiania 50 min oraz uzbrojenie przeciwpodwodne w postaci zrzutni i miotaczy bomb głębinowych, wraz ze stacją hydrolokacyjną do wykrywania okrętów podwodnych.
Ocena: Torpedowce typu 1939 odpowiadały w zasadzie swoimi charakterystykami i zastosowaniem małym i średnim niszczycielom, używanym przez inne państwa, od których większości odbiegały jedynie kalibrem artylerii. Ich wielkość odpowiadała niszczycielom z początku lat 30., przewyższała natomiast nieco niszczyciele eskortowe (brytyjskie niszczyciele eskortowe typu Hunt, z którymi często się ścierały, miały zresztą porównywalne uzbrojenie artyleryjskie – 4 działa uniwersalne 102 mm, przy znacznie słabszym torpedowym (2 wyrzutnie) i niższą prędkość lub więcej o 2 działa przy braku uzbrojenia torpedowego, zatem Elbingi były bardziej uniwersalne).