Oskar Davičo, cyr. Оскар Давичо (ur. 18 stycznia 1909 w Šabacu, zm. 30 września 1989 w Belgradzie) – serbski pisarz, nadrealista, socjalista i publicysta. Publikował także pod pseudonimami: O. Davidović, S. Kovačić, S. Nikolić, Vlada Barbulović.

Młodość i literackie początki Urodził się w rodzinie żydowskich urzędników państwowych. Szkołę podstawową ukończył w Šabacu, a gimnazjum w Belgradzie, gdzie zdał także maturę w roku 1926. Studiował romanistykę na Sorbonie w Paryżu (1926-1928) i na Wydziale filozoficznym Uniwersytetu Belgradzkiego, które ukończył w 1930 roku. Przez moment nauczał literatury w męskim gimnazjum w Belgradzie, następnie w Szybeniku uczył języka serbskiego i francuskiego. Swoje pierwsze opowiadanie opublikował w 1923 roku w przeglądzie Nedeljne ilustracije. Brał udział w tworzeniu almanachu Nemoguće na którego łamach ukazał się jego wiersz Dijapazon noći, Paket udaljen od mene celom svojom daljinom – tekst pisany prozą oraz jeden rysunek. W 1930 r. Davičo wydał, nakładem 60 egzemplarzy, pierwszą książkę pt. Anatomija. Jak twierdzi Julian Kornhauser jest to zwarty, jednorodny tekst będący formą pośrednią między prozą a prozą poetycką.