Organizacja Wojskowa (OW), zwana też Organizacją Wojskową "Longinusa" – polska organizacja konspiracyjna pod okupacją niemiecką podczas II wojny światowej.
Organizacja Wojskowa została utworzona pod koniec września lub na początku października 1939 r. na Polesiu. W majątku państwa Leśniowskich w Osmolicach nad Wieprzem koło Kocka w dniach 7-10 września doszło do rozmów gen. Władysława Sikorskiego z kilkoma najbliższymi współpracownikami, w tym z inż. płk. rez. Witoldem Orzechowskim. Przekazał on wówczas swoje wytyczne odnośnie do zorganizowania w kraju ruchu oporu. OW rekrutowała się w dużym stopniu spośród żołnierzy Samodzielnej Grupy Operacyjnej "Polesie", która skapitulowała 5 października w rejonie Kocka. W pracach organizacji uczestniczyła do 2 poł. grudnia generałowa Helena Olga Sikorska, a także Zofia Leśniowska, córka gen. W. Sikorskiego, która pod koniec stycznia 1940 r. wyjechała do Paryża do ojca ze szczegółowym sprawozdaniem z działalności OW. Polityczną nadbudową organizacji był Centralny Komitet Organizacji Niepodległościowych (CKON), którym kierował inż. Ryszard Świętochowski. W listopadzie lub grudniu dotarły z Paryża od gen. W. Sikorskiego listowne pełnomocnictwa wojskowe dla W. Orzechowskiego, potwierdzające organizowanie konspiracji.