Polski Rząd na Uchodźstwie wspierał finansowo OW, widząc w niej zalążek przyszłej armii w wolnej Polsce.
OW objęła swoim zasięgiem obie strefy okupowanego kraju, który został podzielony na Okręgi. Spośród nich najlepiej zorganizowane były Okręgi: Lubelski – komendant ppłk Edward Biernacki ps. "Wilk", Warszawski – jak wyżej, Radomski, Kielecki – komendant ppłk Marian Jarnicki ps. "Lis", Łódzki – komendant mjr Hieronim Bajon ps. "Smok", Krakowski – komendant ppłk Eugeniusz Rusiecki ps. "Niedźwiedź", Pomorski – komendant kpt. Stanisław Jasiński ps. "Gryf". Komendę Główną pod koniec 1939 r. ulokowano częściowo w Lublinie, a częściowo w Warszawie. Na czele OW stał komendant główny, którym był Witold Orzechowski ps. "Longinus", a po jego aresztowaniu w maju 1940 r. – płk Romuald Kabulski ps. "Viktor". Funkcję zastępcy i zarazem szefa operacyjnego KG OW i pełnomocnika dla okręgów południowo-wschodnich pełnił ppłk Andrzej Janiszek ps. "Andrzej".