Informacje o kolejnym kasztelanie (Bronisius de Begech) można też znaleźć w dokumentach z 1257.
Gród pełnił funkcję strategiczną, gdyż leżał blisko granic Polski – był zarówno dobrym miejscem przygotowań przed atakiem na wrogie państwa, jak i dogodnym punktem oporu. Gród spełniając funkcję strategiczną był ośrodkiem wymiany gospodarczej. Posiadał korzystne warunki rozwoju ze względu na dogodne położenie na skrzyżowaniu dróg handlowych ze wschodu na zachód (na Ruś Halicką) i z południa na północ (na Węgry).
Biecz jako miasto Osada otrzymała prawa magdeburskieHistoria Biecza na oficjalnej stronie miasta. prawdopodobnie w 1257. Akt ich nadania nie zachował się, nie wiadomo zatem kiedy i przez kogo zostały nadane. Lokację Biecza przypisuje się jednak Bolesławowi Wstydliwemu, który prowadził bardzo ożywioną akcję kolonizacyjnąT. Ślawski, Biecz. Szkice historyczne, Biecz 2002, s. 17.. W czasie jego panowania nad ziemią Krakowską i Sandomierską spora liczba miast otrzymała lokację na prawie magdeburskim, w tym także Biecz. Prawo to potwierdził Kazimierz Wielki w 1363, ponownie lokując miasto na prawie magdeburskim. Potwierdziła to także św. Jadwiga Królowa i następni panujący. Począwszy od XIV w. ożywiały się międzynarodowe stosunki handlowe, szczególnie z Bardiowem leżącym po drugiej stronie Karpat.