Park Narodowy Aszkal (, ) – tunezyjski park narodowy o pow. 12 600 hektarów, położony ok. 50 km na północny zachód od Tunisu. Obejmuje m.in. jezioro Aszkal. Wpisany na listę rezerwatów biosfery UNESCO (1977) i listę światowego dziedzictwa UNESCO (1980); objęty konwencją ramsarską (1980). Zamieszkuje w nim ok. 200 gatunków zwierząt i ponad 500 gatunków roślin.
Park, głównie za sprawą jeziora Aszkal (jedynego dużego zbiornika słodkowodnego w regionie, o pow. 89 km²) i mokradeł, stanowi ważny punkt na szlaku migracji setek tysięcy ptaków z zachodniej krainy palearktycznej, tj. kaczek, gęsi, bocianów czy flamingów, spędzających tam zimę. Z punktu widzenia ochrony, szczególnie istotne są siedliska: sterniczki zwyczajnej, podgorzałki zwyczajnej i marmurki.
PN Aszkal obejmuje trzy rodzaje habitatów: górski (Dżabal Azkal, głównie skały wapienne, ok. 14 km²), jezioro Aszkal, przyległe mokradła (ok. 30 km²). System wodny jeziora jest szczególny, z uwagi na mieszanie się wód słodkich i słonych (napływających rzeką z pobliskiego jeziora Bizera). Zimą napływa więcej słodkiej wody, zimą – słonej. Podlega więc szczególnej ochronie. Z uwagi na zagrożenie jego stabilności przez plany budowy trzech tam na rzece Tinja, w latach 1996–2006 park znajdował się na liście obiektów zagrożonych.