Erastianizm (ang. Erastianism) – zwierzchność państwa nad Kościołem w sprawach religijnych, umożliwiająca (ograniczoną) ingerencję państwa w kwestie doktrynalne i liturgiczne. Od nazwiska szwajcarskiego teologa Thomasa Erastusa, nadwornego teologa elektora palatynatu Fryderyka III. Erastianizm stanowi ważny element anglikanizmu, a na podobnej, lecz starszej koncepcji opiera się statut i praktyka rosyjskiego Kościoła prawosławnego.
Główne swoje tezy Erastus zawarł w dziele pt. "Explicatio gravissimae quaestionis..." z 1589 roku - dziele polemicznym z większością głównych nurtów kalwinizmu - od prezbiterian po kwakrów.
Erastianizm na gruncie filozofii politycznej jest przez część historyków idei uznawany za prekursora myśli liberalnej.
Erastianizm niemiecki Erastianizm wyróżnia się względem luteranizmu podejściem do wyznania poddanych władcy świeckiego. O ile u Lutra akceptowalne było wewnętrzne (choć publicznie nieokazywane) bycie katolikiem w państwie protestanckim, o tyle Erastus wymagał od poddanych pełnego podporządkowania się panującemu pod względem konfesyjnym.