Aby opłacić koszty studiów, ojciec Wincentego sprzedał bydło, a przed śmiercią zalecił rodzinie, by nie szczędziła wydatków na edukację. 19 grudnia 1598 roku przyjął święcenia diakonatu, a 23 września 1600 w Château-l’Évêque – święcenia prezbiteratu.
Wkrótce potem uzyskał nominację na proboszcza w Tilh, jednak jej nie przyjął i w 1601 roku udał się do Rzymu, najprawdopodobniej w celu uzyskania dyspensy od osiągnięcia wieku kanonicznego dla święceń kapłańskich (sobór trydencki ustanowił granicę 24 lat, podczas gdy Wincenty miał 19 w momencie wyświęcenia). Trzy lata później ukończył studia, otrzymując stopień bakałarza teologii.
Uprowadzenie i niewola Według dwóch listów Wincentego z 1607 i 1608 roku, dostał się on do niewoli muzułmańskiej. Wracając drogą morską z Marsylii do Narbony, został napadnięty przez piratów berberyjskich, którzy zabili część załogi, a Wincentego przewieźli do Tunisu. Został tam wykupiony przez pewnego rybaka, ale ten szybko się go pozbył, twierdząc że jest nieprzydatny. Następnie Wincentego kupił lekarz i alchemik, pracujący nad stworzeniem kamienia filozoficznego, a także leczący kamicę nerkową. Przebywał u niego od września 1605 do sierpnia 1606, lecz nie dał się namówić do zmiany wyznania na islam.