Należał do Komisji Edukacji Narodowej, podobnie jak Józef Ankwicz i Antoni Raczyński, w okresie 31 V 1793 do 9 XI 1793Mizia K., Protokoły z posiedzeń Komisji Edukacji Narodowej, 1786-1794, tom 2, s. 348; Chamcówna M., Uniwersytet jagielloński w dobie Komisji Edukacji Narodowej, 1959, s. 197; Grabski, W. M., U podstaw wielkiej reformy: karta z dziejów Komisji Edukacji Narodowej, 1984, s. 372.. Sejm grodzieński (1793) nominował go do Rady NieustającejVolumina Legum, t. X, Poznań 1952, s. 344.. Był członkiem konfederacji grodzieńskiej 1793 rokuVolumina Legum, t. X, Poznań 1952, s. 54..
W czasie insurekcji warszawskiej 17, 18 kwietnia 1794 okoliczności zmusiły go do ucieczki z Warszawy, ponieważ nie znalazł odpowiedniego schronienia. Zanotowano wówczas na jego temat: „starosta Rabsztyński Mieczkowski, członek Rady Nieustającej, gdyż nie dawano mu ani miejsca na odpoczynek, ani dostatecznego posiłku. Wyszedł tedy na ulicę i z dobytą szpadą w ręku wmieszał się pomiędzy tłum (...)”. Mieczkowski znany był z wystawnego stylu życia. Skłonność ta doprowadziła do kłopotów finansowych 'zniszczyło całkowicie jego własną fortunę i doprowadziło do znacznego zadłużenia, które zabezpieczono na intracie dóbr rabsztyńskich'.