padding:5px;"| +1/2
Obliczanie drugiej pochodnej Inne metody detekcji opierają się na drugiej pochodnej luminancji. Przedstawia ona tempo zmian pierwszej pochodnej luminancji (gradientu luminancji). W przypadku idealnej funkcji ciągłej, ustalenie przejścia przez zero w drugiej pochodnej określa lokalne ekstremum pierwszej pochodnej (gradientu). Detekcja szczytu w drugiej pochodnej, jest natomiast metodą określenia linii, jeśli tylko operator jest zaprojektowany na odpowiednią skalę. Jak zostało wspomniane wcześniej, linia posiada dwie krawędzie, w związku z tym zauważymy narastanie wartości pierwszej pochodnej po pierwszej stronie linii oraz odwrotną sytuację po drugiej stronie linii. Możemy więc zaobserwować bardzo duże zmiany gradientu luminancji (wartości pierwszej pochodnej po luminancji) w miejscu znajdowania się linii.
Aby znaleźć linię, można także szukać przejść przez zero drugiej pochodnej gradientu luminancji (współczynnika nachylenia stycznej luminancji).
Jeśli reprezentuje luminancję punktu a jest drugą pochodną w punkcie