żołnierzy (i podobną liczbę cywilów)Meldunek Grupy Armii "Wisła" z 7 marca 1945; Wojskowy Instytut Historyczny, Materiały i Dokumenty, t.311, rol. 169, kl. 7220594-98 (tzw. mikrofilmy aleksandryjskie). Okrążone jednostki utrzymywały się dzięki dostawom przez niechorski port rybacki, a także wskutek działalności silnej w południowych regionach Bałtyku floty KriegsmarineDziałały tu m.in. krążowniki kieszonkowe "Admiral Scheer" i "Lützow", okręt liniowy "Schlesien", ciężkie krążowniki "Admiral Hipper" i "Prinz Eugen", lekkie krążowniki "Emden", "Köln", "Nürnberg" i "Leipzig", ok. 30 niszczycieli i torpedowców, ponad 200 okrętów podwodnych, ok. 70 kutrów torpedowych, trałowce, kononierki artyleryjskie, ścigacze i statki transportowe – łącznie kilkaset okrętów różnego typu i przeznaczenia, która zapewniała izolowanym zgrupowaniom niemieckim komunikację z zapleczem oraz silne wsparcie ogniowe artylerii okrętowej. Miejscowość leżała na szlaku wycofującej się na zachód jednej z compagne de marche pod dowództwem Henri Feneta ze składu rozbitej francuskiej 33. Dywizji Grenadierów SS „Charlemagne”, Kompania spędziła w Niechorzu noc z 9 na 10 marca, licząc na możliwość ewakuacji drogą morską. Tego samego dnia nastąpiło uderzenie wojsk 1. FB pod dowództwem generała lejtnanta Nikołaja Simoniaka, a kolejnej nocy niemiecki kontratak.