Zabłocie – dzielnica Żywca, położona na lewym brzegu rzeki Soły. Do 1950 roku była wsią będącą siedzibą gminy Zabłocie.

Położenie Zabłocie położone jest w zachodniej części miasta i rozciąga się wzdłuż lewego brzegu rzeki Soły.

Dzielnica graniczy: od północy – z wsiami Łodygowice i Zarzecze od wschodu – z dzielnicami Śródmieście i Sporysz od południa – z wsią Wieprz od zachodu – z dzielnicą Podlesie oraz wsiami Leśna, Sienna i Pietrzykowice

Przez dzielnicę przebiega droga ekspresowa S1 łącząca miasto z granicą ze Słowacją w Zwardoniu.

Demografia Zmiana liczby ludności Zabłocia na przestrzeni lat 1880–2010:

Historia Powstanie miejscowości i okres do czasu rozbiorów Zabłocie było jedną z dwunastu najstarszych wsi, powstałych w XV wieku na obrzeżach miasta Żywca. W opisie ziemi żywieckiej nazwę obecnej dzielnicy Zabłocie, jako osobnej miejscowości w zlatynizowanej staropolskiej formie Zablocze, wymienia w latach (1470–1480) Jan Długosz w księdze Liber beneficiorum dioecesis CracoviensisJoannis Długosz Senioris Canonici Cracoviensis, „Liber Beneficiorum”, Aleksander Przezdziecki, Tom II, Kraków 1864, s. 289.. Rozlokowana została ona przy głównym trakcie wiodącym w kierunku Przełęczy Zwardońskiej i połączona z Żywcem brodem na Sole. Bród znajdował się w pobliżu obecnego mostu na Sole łączącego ul. Wesołą z ul.